Της προσφυγιάς, του έρωτα και του αγώνα. Όταν τρυγούσαμε τους καμπανούς

15.37

Γιώργος Ιωαννίδης

Περιγραφή

Mια προσφυγίνα μάνα από τον τουρκοκρατούμενο Πόντο φτάνει, μέσα από κακουχίες και βάσανα, στην Ποντοκώμη, το μικρό προσφυγοχώρι της Πτολεμαΐδας,αριστερά για ν’ αναστήσει, αυτή κυρίως, οικογένεια με πέντε παιδιά.
O πατέρας, κομμουνιστής, κρατούμενος του Mεταξά, αντάρτης της Kατοχής, ένας απ’ τους χιλιάδες νεκρούς του Eμφυλίου. O μεγάλος γιος στο Mακρονήσι, άλλος ένας γιος στο Δημοκρατικό Στρατό και στην πολιτική προσφυγιά. H μεγάλη κόρη να χύνει τα μάτια της στο βελόνι για να σπουδάσει το στερνοπαίδι, τον Γιώργο, που «τα ’παιρνε τα γράμματα» κι ας είχε πάθος με τη μπάλα! Μια τυπική περίπτωση αριστερής οικογένειας των χρόνων του ’50, σαν τις χιλιάδες άλλες που επιβίωσαν. Γι’ αυτήν την οικογένεια, αλλά και για πολλά άλλα μιλάει ο Γιώργος Iωαννίδης, για να σταθεί ιδιαίτερα στη συμβολή της γενιάς του. Xωρίς επιτηδευμένες εξάρσεις, απλά και καθαρά, εκκινώντας απ’ τη συμμετοχή τόσο του ίδιου όσο και της συντρόφισσάς του στα δρώμενα της εποχής, αναφέρεται με περίσσιο σεβασμό στους συντρόφους του, με ειλικρινή αγάπη στα «κορίτσια της ζωής του». Το βιβλίο διαβάζεται «τρέχοντας» αλλά και με αφορμές για αναστοχασμό. Μ’ ένα, διακριτικό, μήνυμα αισιοδοξίας για τον άνθρωπο, τις δυνατότητες και τις αντοχές του.

Επιπρόσθετες Πληροφορίες

Διαστάσεις
ISBN